Zandstormen en zomerweer

We zijn alweer ruim een week aan het fietsen en dus tijd voor een update.

Nadat we aan alle verplichtingen hadden voldaan en al het inpakken voor de fietstocht was gedaan vertrokken we donderdag 28 januari voor de eerste etappe naar Williams. We hebben besloten richting Las Vegas te gaan omdat we ook daar vlakbij (in Henderson) nog iemand gedag willen zeggen.

Dat betekent dus westwaarts. Nu is vertrekken uit Flagstaff niet heel moeilijk, want het is altijd heuvel af. Flagstaff ligt op ruim 2000 meter en het gebied er omheen varieert van 1500 tot 300m in Phoenix. Het is altijd even wennen wanneer we vertrekken op de fiets met volle bepakking. het duurt een paar dagen voordat we in het ritme komen. Daarom besluiten we goed te beginnen. De camping is gesloten, dus een goed excuus om een hotel te nemen. Daar hoeven we niet lang over na te denken. We drinken een kop thee bij de Mac, want daar is altijd wifi en kunnen we uitzoeken wat een betaalbaar  en goed (genoeg) hotel voor ons is.

seligman20162

De volgende dag begint het echte werk pas goed. Weliswaar dalen we de eerste 15km  op de snelweg (freeway)de nodige meters, maar daarna draaien we de oude Route 66 op en die gaat behoorlijk op en neer. Dat is even wennen. Omdat we bekend zijn met deze weg en de omgeving, weten we dat we die avond op de KOA camping in Seligman zullen kamperen. Dit dorp bestaat alleen nog dankzij de Route 66 die er doorheen loopt. Bussen vool chinezen stoppen er om met selfiesticks allerlei foto s van vooral zichzelf met op de achtergrond een klein stukje van het dorp of de weg te maken. Zij zullen rond deze tijd wel vakantie hebben, want we zien veel bussen met als opschrift ‘ America- Asia’  andere hebben een mooie tekst (ga ik vanuit)  in het chinees op de bus staan. Het Chineese Nieuwjaar begint op 8 januari en dat wordt hier in de VS uitgebreid gevierd hebben we in verschillende aankondigingen gezien.

vakantie winter 2016 hackberry

seligman 2016 2

We volgen de ‘Mother Road’ tot aan Kingman, maar eerst moeten we nog een nachtje ‘wildkamperen’. En ook dit keer weten we een prachtige plek te vinden en is het inmiddels niet zo heel koud meer. De eerste nacht vroor het nog een graad of 7/8 -C, nu hoeven we ons thermo ondergoed niet meer aan. Dat dat toch een stuk beter slaapt blijkt wel, want de volgende ochtend worden we pas om 8.30 uur wakker. We moeten een beetje opschieten, want we weten dat er voor de komende dagen winters weer is voorspeld. Een groot koude front komt binnen vanuit het westen en zal boven de 1400m sneeuw gaan geven. Daar willen we niet in terechtkomen, want er is tussen onze slaapplaats en Kingman vrijwel niets. We moeten dus zorgen dat we in Kingman zijn voordat het slechte weer daar is. Maar voorlopig ziet het er goed uit en we raken gewend aan het uit- en inpakken van de tassen en de tent en het fietsen gaat ook al beter.  Om half twee komen we de bergen uit en zien we Kingman in de verte al liggen. Het weer is nog steeds goed, al hebben we wel een hele straffe wind tegen, maar die laatse 25km gaan ons zeker lukken voordat de voorspelde regen zich aandient. We plakken een band en besluiten dat we nog wel tijd hebben voor een lekkere hamburger in de lokale saloon.

storm2016

Na een uur staan we weer buiten en merken dat de wind wel erg is aangetrokken en dat we Kingman helemaal niet meer kunnen zien liggen. Een heuse zandstorm kondigt de komst van het koude front aan. We hebben dit al eens eerder meegemaakt in 2002 en konden toen bij iemand schuilen en er zelfs blijven slapen. Dat zal nu niet gebeuren, want er is vrijwel niemand en niets tussen de saloon en Kingman. Dapper stappen we op en beginnen we aan de laatste 25km van de rit. De wind wordt steeds sterker en de tumbleweeds rollen over de weg en het zicht wordt steeds slechter. De weinige auto s die op de weg zijn hebben allemaal hun lichten aan zo donker wordt het. Soms is de wind zo sterk dat we er gewoon niet tegenin komen en besluiten we om afwisslend een stukje te lopen en zodra de windstoot voorbij is weer een stuk te fietsen. Over deze laatste 25km naar Kingman doen we uiteindelijk 3 uur! Op het moment dat we de parkeerplaats van een restaurant opdraaien om een kop thee te gaan drinken, en een hotel te bespreken, barst het onweer en de regen los. We hebben het gered!

vakantie winter 2016 zandstorm 2

Het  weer met sneeuw, hagel en onweer zal zeker nog een dag aanhouden en we besluiten dan ook om een rustdag te nemen die we kunnen gebruiken om de was te doen en boodschappen te halen voor de komende dagen, want tussen Kingman en Las Vegas is geen supermarkt te vinden. Wij hebben twee dagen nodig voor deze afstand en dus ook eten. Water kunnen we wel bij een tankstation vragen.

Het is nog steeds koud, maar de  weersvooruitzichten zijn goed. Veel zon en weinig wind. Dus mooi fietsweer!  We kennen de weg en weten dat we na zo n  70km een mooi kampeerplekje in de woestijn kunnen vinden.

vakantie winter 2016 tent

 

vakantie winter 2016 fietsen 3

In de winter zijn de dagen korter  en in de woestijn de nachten koud. Dat betekent tijdig een slaap-/kampeerplek vinden, voor donker de tent opzetten  en eten koken. Bovendien is het ‘sochtends te koud om voor 10 uur op de fiets te stappen. We passen de dagafstanden daarop aan. We rijden zo tussen de 60 km en 90km per dag afhankelijk van de omstandigheden. Dat de nachten koud zijn blijkt wanneer we de volgende ochtend opstaan en de hele tend met een laagje ijs bedekt is net als de fietsen. Maar de zon is al enige tijd op en begint aan kracht te winnen en nadat we op ons gemak hebben ontbeten is de temperatuur al aardig gestegen en  vervolgen we onze weg naar Las Vegas. We fietsen over de nieuwe brug bij de Hoover Dam en zien dat het water in Lake Mead erg laag staat, ondanks alle neerslag van de afgelopen zomer en deze winter.

koffiepauze needles2016 2

 

In Henderson vlak voor Las Vegas staat het Railroad Pass Hotel. We kennen de manager van dit hotel al enige jaren. Een enthousiast fietser en betrokken bij het uitbreiden van de  fietsvoorzieningen en het fietspaden-network in en om Las Vegas. Wij gaan hem bedanken voor de gastvrijheid en goede zorgen voor Rina en haar gezin afgelopen zomer. Ze zijn echt verwend toen zij in dit hotel logeerden. Hij is altijd erg druk, maar gelukkig treffen we hem wanneer we de lift uitkomen met onze fietsen. Ja dat kan in bijna alle hotels in de U.S. Je neemt gewoon je fiets mee je kamer in, zelfs als die op de 3e, 4e of welke etage is. Ze zien je hier in Nederland al mee aankomen.

Na een leuk en interessant gesprek gaan we opweg voor het tweede gedeelte van onze tocht. We hebben besloten naar Phoenix te fietsen, waar Dirk op mijn verjaardag les moet geven en een meeting heeft, dan kunnen we elkaar ontmoeten en een beetje verjaardag vieren. Maar eerst moeten we nog ruim een week fietsen om daar te komen. Het weer wordt steeds beter en de wind waait zowaar uit de goede richting.

vakantie winter 2016 searchlite

De eerste etappe gaat naar Searchlight. Een oude mijnplaats die uit niet veel meer  bestaat dan een kruising met twee tankstations, een McDonalds en een motel. Om daar te komen moeten we zo n 90km fietsen. De eerste 20km dalen we 250m en hoeven we dankzij de sterke rugwind helemaal niet te trappen . Dat schiet lekker op. Daarna klimt de weg heel langzaam met een percentage van 1 tot 2 %.Aan het eind van de etappe hebben we ongemerkt 800 klimmeters gemaakt.  We hebben hier al vaker in het  motel geslapen en besluiten dat ook deze keer te doen.De volgende nachten zullen we immers alleen nog maar kamperen, en het is hier s nachts nog steeds flink onder nul. Dus voor ons een geldig excuus.

vakantie winter 2016 vliegtuig

Het gebied waar we doorheen fietsen is zo uitgestrekt en dun bevolkt dat menig bewoner een vliegtuig in de achtertuin heeft staan en in sommige dorpen de hoofdstraat als start- en landingsbaan wordt gebruikt. Zelfs de politie doet zijn controle van de highway per vliegtuig, getuige het bord langs de kant van de weg met de tekst “patrolled by aircraft”.  We houden ons maar netjes aan de regels en blijven keurig op de vluchtstrook fietsen.

 

vakantie winter 2016 vliegtuig 2

needles2016

We hebben op deze tocht alweer een stuk van de oude route 66 gereden en komen daar ook nu weer op uit. Dit keer in Needles. We kamperen op een camping waar we al eens eerder zijn geweest en de eigenaresse herkent ons nog. We worden meteen uitgenodigd om s’avonds mee te eten met de “potluck”. Een gezamelijke maaltijd waarbij ierdereen wat lekkers meeneemt. Mee-eten doen we graag, maar wat kunnen wij nu zo snel nog even klaarmaken op die ene brander van ons? De meeste gasten op de camping verblijven hier het grootste deel van de winter en hebben een complete huishouden bij zich in een enorm motorhome met alles erop en eraan. Sommige van hen hebben hun huis verkocht en zijn permanent aan het toeren.” Gray nomads” worden zij genoemd. Wij zijn al wel een beetje grijs en ook wel een beetje nomads op dit moment en voelen ons al snel op ons gemak. We hebben snel een vruchtensalade gemaakt en die past als toetje prima in het menu van lasagna, risotto en een gemengde groentensalade. Tot slot wordt er ook nog een film vertoond. Onze avond kan niet meer stuk. Warm en voldaan kruipen we na afloop ons tentje in.

needles20162 2

Zo hier en daar zijn er in de diverse rivieren grote dammen aangelegd, waardoor er “meren” ontstaan. Meest bekende zijn Lake Mead bij de Hoover Dam en Lake Powell niet ver van de Grand Canyon bij Page. Een ander meer  dat op deze wijze in de loop van de Colorado Rivier is geconstrueerd is Lake Havasu met de bijbehorende stad: Lake Havasu City. ook hier weer veel parken voor de Gray Nomads met hun super campers en caravans. Dit gebied is pas in de Jaren 60 ontwikkeld en dat duurt nog steeds voort. Altijd weer een vreemde gewaarwording zo’n meer en water midden in de woestijn. Vanouds woonden hier verschillende indianenstammen en ook nu zijn er verschillende reservaten in dit gebied te vinden.

vakantie winter 2016 Lake Havasu

Maar eerst moeten we nog een stuk door de woestijn. Veel amerikanen in dit gebied trekken er in het weekend op uit  met caravan, tent of motorhome en slepen dan allerlei andere motorvoertuigen met zich mee, waarmee ze gaan crossen in de woestijn. Je ziet veel motoren, quads en een sort stockcars. Allemaal met een vlaggetje op een lange buigzame stok. Zoiets als je in Nederland op de kinderfietsjes ziet. Zo’n vlaggetje is verplicht om gezien te kunnen worden door de andere crossers wanneer je achter een heuvel rijdt of door een kuil. Een helm en andere beschermende kleding lijkt ook verplicht, want het zijn net maanmannetjes wanneer ze uitstappen. Zoals ze zelf altijd zeggen: “we work hard and we play hard”. Ja vooral met veel (motor) lawaai.

vakantie winter 2016 crossers

vakantie winter 2016 parker 5

Het voordeel is dat er overal in de woestijn plekken zijn waar je goed kunt kamperen. Er staan vaak  een aantal motorhomes en dat is fijn voor ons, want dan kunnen wij, wanneer we daar kamperen altijd wel een aardige kampeerder vinden die ons een paar liter water wil geven uit die 300-litertank van hun.

vakantie winter 2016 parker 3

 

In mijn vorige bericht heb ik verslag gedaan van de halve finales van de Football-leage. Deze zondag wordt de finale gespeeld en ligt half Amerika plat. Iedereen zit voor de buis om dit spektakel te bekijken. Wij, inmiddels ook enthousiast geworden, besluiten voor deze ene keer nog een motel te nemen zodat we wedstrijd kunnen zien. Het zijn de Denver Bronco’s  met de beste verdediging van de leage tegen de Panthers uit South Carolina met de beste aanvallers uit de leage. De Broco’s winnen met overmacht. Wat ons altijd opvalt is dat er na zo’n wedstrijd geen rellen zijn zoals wij in Nederland bijna gewoon zijn gaan vinden.  e wedstrijd is voorbij, de beste heeft gewonnen en daarna komt het gewone leven weer opgang. Zo ook voor ons, nog ongeveer 4 dagen fietsen en we zijn alweer in Phoenix.

vakantie winter 2016 lake havasu 3

De weergoden zijn ons zeer gunstig gezind. De temperaturen lopen op en de wind staat nog steeds zeer gunstig voor ons. We hebben nog een flink stuk woestijn te overbruggen, en als het warmer wordt moeten we er voor zorgen dat we voldoende drinken en genoeg water meenemen. Daar moeten we weer even aan wennen. De afstanden tussen de dorpen zijn niet zo groot dat we een extra 4-liter waterzak moeten vullen, maar wanneer we “wild-kamperen” moeten we daar wel voor zorgen en goed plannen qua afstand. Ervoor zorgen dat je de volgende dag voldoende water over hebt om het eerstvolgende dorp te halen.

vakantie winter 2016 rosie's den

vakantie winter 2016 pronghorns 2

Voor het opladen van onze telefoons tijdens het kamperen zonder stroomvoorziening hebben we inmiddels ook een oplossing gevonden. We hebben deze reis voor het eerst een Waka Waka bij ons. Een solide en compacte zonnecel, die bij voldoende zonlicht alle twee de telefoons net voldoende kan opladen.

vakantie winter 2016 telefoon

Na een nacht op een camping maken we ons op voor vetrek en controleert Ronald altijd de beide fietsen. Zijn de banden nog wel hard genoeg, is de ketting goed gesmeerd, geen losse spaken enz. Dit keer echter ontdekt hij een snee in mijn buitenband achter, Niet heel erg groot, maar wel helemaal door. Nadat de band stevig is opgepompd komt de binnenband al een beetje door de snee naar buiten.  Wat  moeten we doen. We zitten in een dorp van anderhalve man en een paardekop in een land waar je alleen in de grote steden een fietsenwinkel met veel moeite kan vinden en dat is nog zeker drie dagen fietsen. Eerst maar de band van achter naar voor verplaatsen. Met alle bagage en mijn eigen gewicht staat op de achterband meer druk dan op de voorband. Vervolgens gaan we op zoek naar iets wat we in de buitenband kunnen leggen om te voorkomen dat de binnenband door de snee naar buitenkomt. Al snel vindt Ronald een stukje karton. Hij scheurt dit op maat en legt het in de buitenband op de plek van de snede. Snel de binnenband er in en oppompen. En…..het werkt. De binnenband komt niet meer door de snee naar buiten en er is maar een heel klein beetje van het karton te zien. Omdat de lucht hier erg droog is en er ook geen regen is voorspeld blijft het stukje karton lekker stevig en moet het wel lukken tot Phoenix. Na de eerste kilometers controleren we nog even en alles ziet er prima uit. Operatie gelukt!!!

vakantie winter 2016 lekke band

We kunnen verder!!

 

 

 

~ door omaopafiets op februari 18, 2016.

Eén reactie to “Zandstormen en zomerweer”

  1. hoi Grijzen nomaden, succes verder nog , die houden we er in 🙂 groetend piet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

 
%d bloggers liken dit: