Sneeuw, meer sneeuw, ingesneeuwd

We zijn inmiddels al enige tijd in de V.S. Het is altijd weer fijn om Dirk, Brooke en Lila te zien. Lila is een flinke peuter met een woordenschat  (in het engels) die al bijna groter is dan de onze. Dat wordt nog wat als ze ouder is en merkt dat het engels van opa en oma niet helemaal perfect is. Maar dat duurt nog wel even en maakt dat wij moeten zorgen dat ons engels (nog) beter wordt. Houd je jong zullen we maar zeggen. We vlogen deze keer via Londen Heathrow, waar de eerste hulp wordt verleend door verpleegkundigen die zich op de fiets over de luchthaven verplaatsen.

verpleegkundige-klein-2

Na een vlucht van meer dan 11 uur van Londen naar Phoenix was Dirk er om ons op te halen. De immigrationambtenaar was ons gunstig gezind (dit was nog voordat Trump president werd) en ze hoefden zelfs maar de vingerafdrukken van een hand te hebben. ” Van de rest hebben we genoeg” was het antwoord en ook de 7 stukken oude kaas die we bij ons hadden vormden geen enkel probleem.

De volgende ochtend had Lila er lucht van gekregen dat opa en oma er waren en dus waren we om 7.00 de klos. Ze kwam heel stilletjes bij ons om verder uit te slapen. Wat een cadeautje als je nagaat dat we er maar 2 keer  per jaar zijn en dus toch zo vertrouwd!

De eerste week hebben we altijd nodig om te wennen aan het tijdsverschil (8 uur in de winter) en onze campingutrusting die daar is te controleren en de fietsen reisklaar te maken. We hebben  in en rond Flagstaff ook onze fietsrondjes en die proberen we natuurlijk zo snel mogelijk uit. Het is zo n eerste week altijd weer wennen aan de hoogte en vooral aan de heuvel met een stijgingspercentage van 11% die we op moeten om bij Dirk’s huis te komen. Maar ook deze keer merken we dat naarmate de dagen verstrijken we steeds makkelijker gaan rijden en de heuvel opkomen.

Na een week verandert het weer drastisch. Een enorm koude front komt eraan en op deze hoogte betekent dat veel, heel veel sneeuw. Er worden 4 dagen sneeuw voorspelt dan 1 dag zon en vervolgens opnieuw een week sneeuw. We willen nog vrienden in Gallup ( 3 uur rijden naar het oosten) bezoeken. De auto die we daarvoor van Dirk mogen gebruiken is de BMW Z3. Een hele snelle auto, maar niet zo handig in de sneeuw.  Dus besluiten we nog dezelfde avond te vertrekken om voor de bui weg te zijn. Die ene dag zon die tussen de sneeuwbuien wordt voorspelt kunnen we dan gebruiken om weer terug te rijden.

gallup-klein

Na bijna 3 uur rijden en zo n 20km voor Gallup horen we een raar geluid! We kijken elkaar aan en roepen tegelijk: “nee niet weer een lekke band!” Wij hebben iets met lekke banden in de buurt van Gallup. Zelfs zo erg dat Dirk iemand ervan verdenkt spijkers te strooien. Maar gelukkig staan we deze keer niet zoals 2 jaar geleden op een helling, want een band verwisselen dat kunnen we wel, maar op een helling was andere koek. Inmiddels zijn we volleerd en weten we precies waar het reservewiel hangt en hoe je dat los krijgt. We staan nog geen 5 minuten stil en er stopt al een grote pickup-truck achter ons. Een Native stapt uit en vraagt wat het probleem is. Dat is snel uitgelegd en binnen no time heeft hij een professionele krik uit de achterbak van zijn auto gepakt. Dat scheelt!! Twee keer pompen en de band kan worden losgedraaid. Nou ja dat dachten we, maar deze band is waarschijnlijk nog nooit lek geweest, want hij zit muurvast. Maar ook hier heeft onze reddende engel een oplossing voor. Een kruissleutel, een dopsleutel en toen dat nog niet genoeg bleek een stuk ijzeren pijp om daarmee de hefboom van de dopsleutel te vergroten. Gelukkig dat werkt. De band snel verwisseld, maar het goede wiel is zoveel breder dan het reservewiel dat die met geen mogelijkeid op die plaats kan worden opgeborgen. Waar laten we dat wiel met die kapotte band nou? Op schoot?  In een sportwagen heb je nauwelijks een kofferbak, dus daar past ie ook niet. Gelukkig biedt onze redder in nood weer uitkomst. Hij moet toch naar Gallup voor werk en rijdt wel even achter ons aan. “Gooi dat wiel maar in de achterbak”. Nou dat laten we ons geen 2 keer zeggen. Wat zijn er toch een aardige mensen. We weten weer even waarom we hier zo graag naartoe gaan. De volgende dag laten we een nieuwe band om de velg leggen bij de bandengarage waar we zo langzamerhand vaste klant zijn en zelfs korting krijgen. Mocht je ooit in de regio van Gallup zijn en ook een lekke band hebben dan weten wij dus een adres voor je. Trouwens we hebben ook een speciaal adresje voor als je goed en lekker brood wil kopen in Gallup. Voor de mensen die al eens in de V.S. zijn geweest is het geen geheim dat wij Hollanders erge moeite hebben met het Amerikaanse “witte watten brood” . In Gallup kun je bij de ‘Silver Stallion’ echt lekker stevig bruin-, wit- en stokbrood kopen.

img_20170119_115331

Na alle vrienden bezocht te hebben in Gallup en vier dagen natte sneeuw en hagel redden we het om precies voor het volgende koude front weer terug te zijn in Flagstaff. We rijden de straat in en het begint te sneeuwen. Wat een geluk, want die heuvel van 11% hadden we met deze auto nooit opgekund en dan hadden we de laatste km met alle bagage moeten lopen. Dirk en Brooke zijn ook de afgelopen dagen weggeweest en dus niet in de gelegenheid om sneeuw te ruimen van de afgelopen dagen. Maar de buren hebben een ‘ snowblower’. Zoiets als een bladblazer, maar dan op wielen en voor sneeuw. Zij hebben een mooi pad gemaakt op de stoep en zelfs de oprit (eerder afrit want hij gaat naar beneden) schoongemaakt. Alleen de BMW moet op zijn plekje schuin naast de oprit. Dus dat moeten we eerst uitgraven en dan zien dat we de auto daar krijgen over de inmiddels opnieuw ondergesneeuwde en spekgladde oprit.

sneeuw-4-klein

 

ijspegels-klein

Nou recht naar beneden lukt nog wel, maar dan eindigt ie in de garage en dat is niet de bedoeling. Ronald stuurt wat ie wil, maar hij  glijdt keurig rechtdoor. O jee, dan maar eerst de garage in en dan de parkeerplek verder uitgraven en achteruit insteken. Gelukkig dat lukt. Hoes erover en klaar is Kees. Laat nu de sneeuw maar komen en dat doet ie ook. Een week lang. De scholen blijven dicht, want de schoolbus kan niet rijden. Wij boffen, want daardoor kan Lila ook niet naar daycare en kunnen wij lekker oppassen en spelen in de sneeuw.

sneeuw-2-klein

 

sneeuw-1-klein

Volgens het weerbericht duurt het niet langer dan 6 dagen en wordt daarna het weer beter en zoning en gaan ook de temperaturen weer omhoog. Dat is maar goed ook, want wij willen zo langzamerhand wel eens op de fiets stappen om op avontuur te gaan.  We hebben besloten richting Las Vegas en Death Valley te gaan. Niet ver van Death Valley is een dorp waar het zwembad wordt gevuld met het warme water uit een vulkanische warmwaterbron. Heerlijk om in te dobberen. Dat lijkt ons na alle sneeuw een mooie afwisseling.

williams-klein

We moeten echter nog even geduld hebben, want door de strenge vorst gedurende de nacht blijven de wegen en zelfs de snelwegen hier en daar nog glad. Na nog twee dagen wachten, is Dirk zo lief om ons  de eerste etappe met de auto weg te brengen. Het stuk naar Williams zouden we over de vluchtstrook van de snelweg moeten fietsen, maar die is nog niet overal sneeuwvrij en dus veel te gevaarlijk. Na Williams moeten we nog 25km over de snelweg, maar neemt de hoogte en dus ook de hoeveelheid sneeuw snel af.

sneeuw-3-klein

 

sneeuw-66-klein

sneeuw-66-2-klein

Hierna volgen we de oude route 66 verder naar het westen. Een rustige weg met mooie vergezichten en plaatsen zoals Seligman waar getracht wordt het “66 gevoel” in ere te houden. Iedereen probeert een graantje mee te pikken en vooral selfies makende Japanners genieten hiervan. Wij vragen ons af of ze ook wel iets gezien hebben van de 66, want ze zetten vooral zichzelf op de foto met een telefoon op een selfiestick.

seligman-klein

cozy-corner-klein

Inmiddels zijn we in Kingman aangekomen en hebben we de sneeuw achter ons gelaten. Hierhebben we heel luxe een motel  genomen en op tv kunnen zien hoe Amerika het presidentschap van Trum probbeert te overleven. Het is de hele dag ‘Breaking News’ en wij rollen van de ene verbazing in de andere.  Echte Trump aanhangers zijn we nog niet tegengekomen, maar wel mensen die enthousiast reageren wanneer ze horen dat we uit Nederland komen: ” dat land dat zo graag 2e wil zijn na de V.S”. We volgen de ontwikkelingen met grote belangstelling en hebben de indruk dat veel Amerikanen zich zorgen maken gezien de vele protesten in het hele land.

Wij gaan door naar Las Vegas en houden jullie op de hoogte.

 

 

 

~ door omaopafiets op januari 31, 2017.

4 Reacties to “Sneeuw, meer sneeuw, ingesneeuwd”

  1. Leuk geschreven! Als ik jullie zie krijg ik heel veel zin om met mijn gezin dat deel van de VS met een camper te bezoeken. Ik vind Amerika echt een geweldig mooi land. Dat zou ik mijn kinderen graag willen laten zien. In Nederland maken we ons wel zorgen om de politieke ontwikkelingen in Amerika. Het inreisverbod dat Trump per decreet heeft afgevaardigd wordt in Nederland met grote verbazing aanschouwd. Hij lijkt al zijn politieke beloftes te willen nakomen! Er staat ons nog heel wat te wachten. Wel weer heel grappig dat het campagnefilmpje van Lubach zo bekend is onder de Amerikanen, ha, ha. Geniet ervan en we blijven je volgen! Groet, Jurgen

    • Hi Juren, Bedankt voor je reactie. Dit land blijft inderdaad verbazen. Op alle fronten. Ik hoop dat we in Nederland en de andere landen waar dit jaar verkiezingen zijn er lering uit trekken. Het is best bijzonder dit van zo dichtbij mee te maken. Maar omdat we op de fiets onderweg zijn kunnen we niet elke dag tv kijken of de (nederlandse) krant lezen en is het iedere keer weer spannend als we het nieuws lezen/zien. Even de situatie laten bedaren hier en dan niet te lang wachten om met het hele gezin een reis hier naartoe te maken. Een belevenis waar je het jaren later nog over zult hebben. Groet Ineke

  2. Weer ontzettend leuk om te lezen! Groetjes vanuit het 2de land na Amerika 😉 Groetjes van je collega’s van BRON!

  3. Hoi Ronald en Ineke, wel slim van je Ronald, om je baard af te scheren, voordat jullie vertrokken uit Nederland. Om in te reizen naar de USA zeg maar. Tis hier ook weer winter, keiharde oostenwind, gevoelstemp min 10. Veel plezier daaro en Groetend piet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

 
%d bloggers liken dit: