Eindelijk op avontuur

Het heft even geduurd, maar hier dan het eerste bericht van deze reis. Inmiddels ben ik al bijna 3 weken in de V.S. en Ronald ruim een week. Het waren me de weken wel. Eerst Dirk en de kindere griep. (inderdaad die vervelende) Na 5 dagen begon ook ik opnieuw en afgelopen weekend kreeg Brooke een ernstige keelontsteking. Dus nog maar een dagje langer gebleven om de nodige hand en span diensten te verlenen. Gelukkig gaat het nu iets beter (ook ik ben eindelijk van het hoesten af). Dus wordt het tijd om aan een nieuw avontuur te beginnen.

We hebben tussendoor al wel een korte trip gemaakt met Dirk en de kinderen in een ‘ Motorhome’ . Even naar Page om Lake Mead en ‘Horseshoe Bend’ te bekijken en er even lekker uit te zijn. Drie dagen  slapen, koken, eten en spelletjes doen in een auto  die van alle gemakken is voorzien. Zelfs de vriezer, magnetron en douche ontbreken niet. Een heel avontuur met een kleuter van vier en een baby van een halfjaar. De weergoden zijn ons tijdens deze trip zeer gunstig  gezind en we staan elke dag op met een strak blauwe lucht en een zon die al weer hoger aan de hemel staat. De temperatuur gaat met de dag omhoog. We genieten van het avontuur en leren Lila steentjes laten ketsen op het water van Lake Mead.

Gelukkig blijft het weer de komende weken heel stabile en gaan de temperaturen naar ongekende hoogte voor deze tijd van het jaar ( tussen de 15 en 22 graden Celsius). Dat heft ons doen besluiten om richting Santa Fe te gaan. Deze plaats ligt nogiets hoger dan Flagstaff en daardoor niet eenvoudig te bezoeken op een winterfietstocht. Meestal ligt er behoorlijk wat sneeuw, en dan wordt kamperen toch wel iets lastiger. Maar dit jaar is dus alles anders. Bijna geen sneeuw, ook hier in Flagstaff niet. Totaal maar twee keer zo’n 15cm. Dat smelt dan weer snel in de zon overdag . Best wel bijzonder om te zien dat er na twee weken op plekken waar de zon niet kan komen nog steeds sneeuw en ijs ligt, terwijl er op de plekken waar de zon wel komt alle sneeuw als sneeuw voor de zon is verdwenen.

Morgen stapen we op de fiets richting het oosten. Omdat de wind hier meestal uit het westen waait, dus ook nog wind in de rug. Dat wordt fietsen in de korte broek en t-shirt en dat in februari!!

Zodra we weer over stroom en internet beschikken zullen we verslag doen van ons avontuur.

~ door omaopafiets op februari 1, 2018.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

 
%d bloggers liken dit: