Australië

G’day mates

Australië is een zeer interessant land. Dat wisten we al vóór we gingen, maar na deze reis weten we het heel zeker. Er zijn echter een paar dingen waar je goed rekening mee moet houden.

Duur van de fietsreis, 4 maanden. Van half Augustus tot half December 2000. Ons plan was een fietstocht te maken door Oost-Australië. Te beginnen in Tamworth (New South Wales) dan tegen de klok in landinwaarts naar het noorden, richting Mount Isa. Vervolgens afzakken via de Stuart Highway, door Victoria terug naar Tamworth. Het continent wordt bevolkt door vriendelijke mensen. Soms wat op zichzelf,  maar zeer aardig. Australiërs zijn harde werkers. Dat komt mede door de hardheid van het land. De weersomstandigheden, een niet onbelangrijke factor voor een fietser zijn heel onvoorspelbaar. Door de twee klimaatuitersten, de tropen en het polaire klimaat ontstaan boven het continent enorme extremen, zowel van hitte als van regenval. Bovendien zijn er geen bergen van betekenis , waardoor die extremen zich in z’n volle omvang kunnen manifesteren. Dat gebeurde ook toen wij er waren.

Dorrigo Regenwoud  -   Kaartlezen in New South Wales

Lekker weer

De dagafstanden liggen tussen de 70 en 100 km per dag met een enkele uitschieter daarboven. De eerste weken  in Augustus en September is de temperatuur rond de 20 graden. Naarmate we noordelijker komen stijgt de temperatuur en worden de afstanden langer.

Hittegolf 

Etappes in Australië van 250 km en meer tussen bewoning zijn eerder regel dan uitzondering. We doen daar twee, soms zelfs drie dagen over. Dat is niet erg, want we hebben “tijd” genoeg en we willen ons niet haasten. Ook water is er nog genoeg. Weliswaar niet zo alom tegenwoordig als tijd, maar toch, met de informatie van de lokale bevolking is het er altijd. En heel belangrijk niet echt ver van de weg. Na precies één maand en 2400 km bereiken we het meest noordelijke punt van onze reis in Queensland, Mount Isa. De temperatuur is de laatste dagen constant zo’n 36°C. Dan plotseling schiet deze door naar 42°C terwijl we voor het moeilijkste stuk van de hele reis staan: De doorsteek van 640km naar Tennant Creek, met maar twee plaatsen ertussenin om water bij te vullen. We hebben wel vaker hoge temperaturen meegemaakt, maar dit echter nog nooit. Het gaat gewoonweg niet ! Het is té heet ! In Camooweal, 100 km ná Mount Isa, nemen we een bus naar het zuiden. Gezond verstand gaat uiteindelijk boven alles!

Regentijd

Net even onder Alice Springs in Glendambo fietsen we weer. We hebben tot dusver wel vijf keer moeten omschakelen”. In Europa is dat gemakkelijker dan in Australië. De afstanden zijn daarvoor té groot en de infrastructuur té uitgestrekt. Dan in Adelaïde, Zuid-Australië slaat het weer pardoes om: 10°C en regen. Een voorbode van wat ons nog te wachten zou staan nl: zeven weken hevige regenval en zware overstromingen. Normaal kent alleen het Noorden tot ongeveer de Steenbokskeerkring een regentijd. Maar soms, en vervelend voor ons net nu, schiet de moesson verder door naar heel Oost-Australië. Voor de zoveelste keer veranderen we ons plan.

Zware overstromingen in Victoria

De regen heeft in Zuidoost-Victoria en NSW grote stukken land ter grootte van Nederland verzwolgen. Hele dorpen en steden, waaronder onze standplaats Tamworth zijn volledig geïsoleerd  geraakt. Door het al weken aanhoudende slechte weer raken we zo nu en dan het spoor bijster. Waar kunnen we nog heen? Een idiote vraag natuurlijk als je beseft dat dit een land is waar je nog echt “heen” kunt gaan, dat wil zeggen “er in opgaan” Al zigzaggend door Victoria rijden we via de Goldfieldsroute terug richting Tamworth. Een schier onmogelijke opgave, want de enige weg die nog open is, is die via de zuidkant. We informeren een paar keer per dag bij de “locals” naar de omstandigheden, want zo snel als het water wast, zo snel kan het ook weer verdwijnen. Ook dat is Australië.

Weer lekker weer

Om de zuidkant te bereiken fietsen we een stuk van 70 km onverhard. Toevallig is het die dag 27°C en prachtig weer. Na alle ellende van de afgelopen weken wordt het een prachtige etappe waarin de puurheid van Australië zich in volle glorie toont. Het is nagenoeg windstil en de zon weerkaatst in het stilstaande water. Overal om ons heen fladdert een bont gezelschap vogels met de meest fantastische kleuren. Een paar dagen later, bij het bereiken van Tamworth, is het water al weer wat gezakt en het directe gevaar geweken. De schade loopt in de miljarden. Een raar fenomeen doet zich nu voor. We zijn eerder terug dan bedoeld en hebben “tijd” over. Het biedt ons de gelegenheid nog twee weken een kleine fietstocht naar de kust te maken. We rijden daarbij door fantastisch tropisch regenwoud. De bergketen is niet erg hoog, maar wel zeer vermoeiend. Kleine kuitenbrekers die drie dagen lang onze benen teisteren. Onzekerheid is en blijft troef in dit land. Daar kun je je niet op voorbereiden. Voor Australië gelden superlatieven. Het was voor ons soms té heet. en dan weer té koud; maar vrijwel nooit normaal en altijd té gek! Kortom: ‘Give it a go’.

Statistieken en info

  • Reisduur  19 aug t/m 13 dec 2000
  • totaalafstand 6500 km
  • extreme hitte en kou van 43°C in de outback to 10°C  in South Australia en Victoria
  • van de 12 weken ongeveer 7 weken regen en overstromingen.
  • Soms veel wind tegen met name in New South Wales
  • fietsers heten “pushbikers” daarbij wijzen ze naar hun voorhoofd.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

 
%d bloggers liken dit: