Verenigde Staten 2009-2011

November 2011  Het avontuur dat FietsAmerika heet !

Het is begonnen. Een kleine vermelding vanuit ons motel in San Fransisco is wel op z’n plaats. Een lange vlucht van Amsterdam – Philadelphia – San Fransisco  ging vooraf aan dit bericht. De vlucht,  de wachttijden en vooral de aansluitingen gingen dit keer gesmeerd.

Het inchecken van de fietsen bij een Amerikaanse maatschappij, in dit geval US Airways is nog steeds een beetje koffiedik kijken. De huidige tarieven staan wel op de site genoemd, maar de onwetendheid van de medewerker achter de balie zorgt er dan toch nog voor dat je uiteindelijk niet echt weet wat je moet betalen. Officiële tarief per fiets is $100. Het leek er op dat we meer kwijt zouden zijn. Uiteindelijk de juiste prijs betaald. Gisteren een kleine 50km gefietst om een “essentieel boutje”  bedoeld voor de voordrager te vinden.

Vanaf nu proberen we regelmatig een bericht op deze blog te plaatsen. Het verloop van onze reis en vooral de voorbereiding op onze Try Out. De komende dagen rijden we in zuidelijke richting richting Fresno. Daarna moeten we een doorsteek vinden naar Death Valley. We zullen dan, omdat we in de “Desert” zijn een paar dagen geen bereik hebben. Tot later.

Veiligheid boven Alles

San Francisco                                               9  november 2010                   40 km

Vandaag hebben we gewerkt aan de veiligheid voor FietsAmerika. straks met de groep moet dat natuurlijk goed geregeld zijn. Een mobiele telefoon is goed zolang je bereik hebt. Maar wij komen straks op onze reizen in gebieden zoals Death Valley en Mojave Desert. maar óók in staten als New Nexico, Arizona en Colorado. Het is  überhaupt wijs in gaval van nood adequaat t ekunnen reageren.

Uiteindelijk hebben we gekozen voor een combinatie van walkie talkie en  “spot”, We kunnen onderling communiceren en als het echt nodig is (wat we natuurlijk niet hopen) is met spot één druk op de knop voldoende om waar óók ter wereld geholpen te worden. Een uniek apparaat wat zijn diensten al heeft bewezen. Het werkt via de satelliet en de GPS coördinaten worden automatisch naar de hulpdiensten gezonden. Het is ook mogelijk een boodschap te programmeren en waar ook ter wereld te laten weten hoe het gaat. Kortom we hebben weer iets geregeld wat bij FietsAmerika past.

Hit the road Jack

Hola amigo’s

Waarom begin ik dit bericht in het spaans als Californië amerikaans is. Een groot gedeelte van Californië is spaanstalig met veel mexicaanse arbeiders die in de landbouw werken. 12 miljoen om precies te zijn. Vorig jaar nog groot in het nieuws, vanwege de grensperikelen die al jaren parten spelen in met name Texas. We zijn nu precies een week onderweg. de eerste drie dagen waren een beproeving om San Francisco uit te komen. Nu eenmaal in het achterland is het weer genieten. Hier volgen enkele impressies van de eerste dagen vanuit San Francisco. omaenopafiets “Still going strong”.

Reuzenbomen in een Reuzenland

Vandaag een afdaling gemaakt van 40 km!! Wat een avontuur. Eergisteren op weg gegaan vanuit Fresno naar Sequoia National park. Vertrokken op een hoogte van 50 meter en we moeten naar 2000m!!  Het betekent concreet 70 km klimmen. In Dunlap na 46 km fietsen (en klimmen naar 600m) hebben een lunch. Daarna volgt een ongelooflijke klim van 32 km met een constant stijgingspercentage van 7 procent. We proberen flink te zijn en houden van een goeie heuvel, maar hier voelden oma en opa fiets dan toch dat de jaren gaan tellen.

Vol goede moed vertrokken we om 13.00 uur met een vol bepakte fiets aan de laatste 19 mijl (32km) lange klim. Het venijn zit ‘m in de staart bleek uiteindelijk. “Na elke mijl (1600m) zal ik op je wachten, zeg ik tegen Ineke” Dat doen we dan 19 keer!! “We houden wel van een uitdaging maar het zal een hele kluif zijn om voor het donker bij de camping te zijn”, zeggen we tegen elkaar. De grote Sequoia’s bovenop de berg zijn onze drijfveer. Deze unieke bomen groeien alleen dáár op díe ene plaats in de hele wereld. Dát moeten we zien, anders krijgen we spijt. We leggen ongeveer 7 km per uur af. Een snelle rekensom leert dat we het misschien niet zullen halen voor donker. We schroeven, voor zover mogelijk,  het tempo nog wat op. Om 16.30 wordt het schemerig en liggen er nog ongeveer 10 km voor ons. Jeetje, we halen het niet vóór donker!! We denken snel na en besluiten met pijn in ons hart, maar met gepaste trots een auto aan te houden om ons de laatse kilometers naar boven te helpen. Dat werkt. En net voor het pikdonker en koud wordt, want we zitten hier op 6500 voet (bijna 2000m) komen we bij de camping waar we bij een schaars lichtje de tent opzetten. Moe maar voldaan koken we ons potje en nemen de dag door bij een kampvuur. Jullie hadden er bij moeten zijn!!

Penicilline en pijnstillers

Nu liggen we in een motel in Exeter(Cal.) het verhaal bij te werken en te bekomen van mijn kiespijn. Ja, kiespijn !! Vanmiddag naar de tandarts geweest.(toevallig aanwezig aldaar in Woodlake ) Penicilline en pijnstillers gekregen. Hopelijk onderdrukt dat de pijn een beetje en misschien verdwijnt het wel helemaal. Ik houd jullie op de hoogte.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

 
%d bloggers liken dit: